سخن شهید: من قرباني راه خميني ام و آرزو دارم در زير علمي كه او بر دوش گرفته است، كشته شوم. خدايا به احترام شهدا و معلولين راهت، از گناهان بي حدمان درگذر و از كوتاهيهاي بي شمارمان چشم بپوش.
توصیه من بیشتر با جوانهاست و من خودم از همه محتاج تر بودم به این مسائل. اما این توصیه را به دوستان نزدیک و جوانهای این نظام دارم که همیشه محکم قدم بردارید و از راه انقلاب، امام و شهدا منحرف نشوید. انشاءالله نسبت به پدر و مادر خود احترام قائل باشید و هیچگاه آنها را از محبتهای معنوی خود بی بهره نگذارید.
ای اسلام ! این چه چيز است كه هر جوان مسلمانى مرد و زن مسلمانى در راهت حاضر است جان بدهد و من به قطره قطره خون تمام ياورانى كه در راهت سعادتمند انه جان دادند.
مبادا در رختخواب ذلت بميريد كه حسين در ميدان نبرد شهيد شد و مبادا در غفلت بميريد كه علي(ع) در محراب شهيد شد و مبادا در حال بي تفاوتي بميريد كه علي اكبر(ع) حسين(ع) در راه حسين(ع) و با هدف شهيد شد.
بارها و بارها در تشييع برادران شهيدم شركت داشتم و شعارهاى فراوان در عظمت شهيد داده ام و حال كه اين وصيتنامه را مينويسم از سرور شهيدان، مولایم امام حسین (ع) خواهانم كه شعور رسيدن به شهادت را نيز برايم عطا فرمايد.
شهيد سيد محمدكريمي از نظر اخلاقي و خصوصيات فردي، شخصي مكتبي و مذهبي بود. به نماز اولوقت سفارش ميكرد و قرائت قرآن، مطالعهي نهج البلاغه و احاديث، از برنامههايش بود و در ميدانعمل، آنها را بكار ميگرفت. او به فكر اسلام و انقلاب بود و همواره ميكوشيد در هر لباسي،به اسلام و انقلاب خدمت نمايد.