«براتعلی کیهانی»، می گوید:فرزندم قبل از اینکه به جبهه برود درس می خواند که به یکباره گفت: می خواهم وارد سپاه شوم و از آنجا به جبهه بروم و با رضایت من رفت و در راه حفظ دین، آب و خاک و وطنش به شهادت می رسد.

«فردوس ایوانی» می گوید: یک روز حاضر شده بود و می خواست برود که مادرش گفت: چرا داری می روی؟ در جواب گفت: مادر جان مگر می شود صدای آهنگران را بشنوم و به جبهه نروم.

«زهره خجسته» می گوید:همسرم بر اثر انفجار مین در منطقه کوره موش به شهادت رسید. او بسیار مهربان و دل رحم بود طوری که هر فرد ناتوانی را در خیابان می دید به او کمک می کرد.

جانباز و آزاده «نریمان کارگر سیاه سیاهی»، می گوید: 21 تیر ماه 1367 در منطقه موسویان، دهلران اسیر شدم. هیچ تصوری از اسارت نداشتیم و بر ما شکنجه‌های سخت و طاقت فرسایی پیاده می کردند. بعثی ها به هیچ کس رحم نمی کردند.

جانباز کرمانشاهی «سید خلیل حسینی» می‌گوید: وظیفه هر انسانی است که از آب و خاک خود دفاع کند و من تا آخرین قطره خونم پای حفظ میهنم می‌ایستم.

«جهاندار فرهادی خوشینانی» می گوید: در آخرین عملیات عراقی‌ها هلیبرد کردند و منطقه را خالی کردند که ما هم اسیر شدیم. ابتدا ما را پشت خط خودشان انتقال دادند و بعد تکریت بردند با شکنجه های غیر قابل تصویر دو سال در اسارت بودیم. روزی که اسرا شلاق نمی خوردند همه مریض بودند.

«بهزاد ملکی ده کبودی» می گوید: تقریبا خدمتم تمام شده بود که دوستانم می خواستند به جبهه اعزام شوند که من داوطلبانه با آنها راهی شدم 24 ساعت در منطقه سومار ماندیم عراقی‌ها هلیبرد کردند ما اسیر شدیم ابتدا ما را به شهرک جلولا بردند دو شب آنجا ماندیم بعد به تکریت رفتیم سه‌ری که صدام ساکن آنجا بود شکنجه ها از اینجا آغاز شد.

«خسرو آهن خای»، می گوید: جنگ تحمیلی که شروع شد 65 ماه در خط مقدم خرمشهر و سرپل ذهاب حضور داشتم. مسئولیت بیسیم چی بر عهده من بود برای ما چاله هایی را همانند قبر حفر می کردند و داخل این چاله ها می رفتیم که دشمن ما را نبیند و به خوبی با فرماندهان ارتباط برقرار کنیم و بیسیم ها از بین نرود.

نوید شاهد کرمانشاه، تیزر معرفی رشادت‌های شهدای «اهل حق» در دوران دفاع مقدس را تقدیم مخاطبان ارجمند می‌کند.

«سعد اله الفتی» می گوید: ابتدا در بسیج به مدت 18 ماه فعالیت داشتم تا اینکه به جبهه های جنگ رفتم. آخرین بار 45 روز در مرز خسروی ماندم و از کشور دفاع می کردم که در عملیات خانقین عراق به همراه 200 نفر از رزمندگان مجروح شدم و به اسارت بعثی ها درآمدم.