دوست شهید «محمد حسین ناجی» برایمان روایت می‌کند: «حسین به من سفارش کرد که حضرت سبزقبا رو فراموش نکنید چرا که من تا حالا هر مشکلی داشتم همین آقای بزرگوار برام گره ­اش رو باز کرده!»

همسر شهید مدافع حرم «علی‌محمد قربانی» روایت می‌کند: «حاجی پس از شکست محاصره نبل و الزهرا و آزادی این شهرهای قهرمان‌پرور، سجده شکر را بر روی پرچم مقدس ایران که همراه داشت به جای آورد و با شعف و غرور بر آن بوسه زد.»

یکی از هم کلاس‌های شهید «حسین خدایی» برایمان روایت می‌کند: «حسین مسائل را به صورت ذهنی و بدون استفاده از قلم و کاغذ محاسبه می‌کرد و پاسخ می‌داد. از نظر من حسین در ریاضیات یک جور‌هایی نابغه بود.»

لباس پاسداری برای مردان بی‌ادعا مدال بندگی بود، نه یک شغل؛ مدالی که با خود تعهدی سنگین به نام حفظ بیت‌المال و حق‌الناس داشت. شهید «عبدالحمید محمودنژاد» با همین نگاه زلال در روز‌های مرخصی حتی از خوردن ساده‌ترین ناهار پادگان هم پرهیز می‌کرد و می‌گفت: «زمانی مجاز به استفاده از سفره بیت‌المال هستم که رسماً در خدمت سپاه پاسداران باشم.»

خواهر شهید والامقام ناخدا سوم مهندس «سعید بارانی» برایمان روایت می‌کند: «وقتی در رشته دندانپزشکی دانشگاه جندی شاپور اهواز قبول شدم، داداش سعید آن قدر ذوق و شوق تمام وجودش را گرفته بود که از فرط خوشحالی در کل محل کارش شیرینی پخش کرده و با ذوق به همکارانش می‌گفت: «تنها خواهرم در رشته دندانپزشکی قبول شده است.»

یکی از دوستان پاسدار شهید «مهدی علیدادی» برایمان روایت می‌کند: «به همراه حاج مهدی در سطح شهر در حال تردد بودیم که ناگهان صدای ملکوتی اذان در فضا پیچید. به محض اینکه نوای اذان به گوش حاج مهدی رسید، رو به من کرد و با قاطعیتی همراه با شوق گفت: «اولین مسجدی که پیدا کنم، می‌رویم تا نماز را به جماعت بخوانیم.»

یکی از دوستان پاسدار شهید «مهدی علیدادی» برایمان روایت می‌کند: «یک روز سرد زمستانی در کنار رود کارون نماز صبح را به جماعت اقامه کردیم پس از پایان نماز و خواندن تسبیحات و تعقیبات، سکوتی آرام‌بخش همه‌جا را فراگرفته بود و تنها صدای جریان آب کارون شنیده می‌شد که با نوای دلنشین مهدی درهم آمیخت صدایی حزین و زیبا که زمزمه‌ی «اللهم رب النور العظیم...» را سر داده بود.»

یکی از دوستان پاسدار شهید «مهدی علیدادی» برایمان روایت می‌کند: «در روز‌های سخت و بحرانی زمستان ۱۳۹۸ که سایه سنگین شهادت حاج قاسم سلیمانی و هجوم ویروس کرونا جامعه را در برگرفته بود، مهدی با روحیه‌ای استوار و فراتر از چارچوب‌های اداری، در خط مقدم مبارزه با کرونا جبهه‌ای تازه برای خدمت به مردم گشود.»

مادر پاسدار شهید مدافع وطن، «مسعود جوانمردی» برایمان روایت می‌کند: «دقت در حلال و حرام شیوه همیشگی اش بود بود؛ حساس به مرز باریک حلال و حرام و مراقب کوچک‌ترین حقی که ممکن بود در زندگی اش وارد شود.»

همسر شهید «مهدی علیدادی» می‌گوید: «برای مهدی خدمت به خانواده‌های شهدا تنها یک وظیفه نبود، بلکه اصلی خدشه‌ناپذیر در زندگی اش بود او که همواره بر رفع دغدغه‌های آنها همت می‌گمارد، در هر دیدار با فروتنی از مادران شهدا طلب دعا می‌کرد تا او را نیز در مسیر شهادت، هم سفر فرزندانشان کنند.»